Hoi Danielle
Hier dan eindelijk de reaktie voor op je site.
 
Veel mensen denken dat hun paard ook hun bezit is.
Nou ik heb een [engelsvolbloed] merrie, die denkt dat ik haar bezit ben.
Opzich leuk als het je enige paard is.
Dit is dan ook het probleem, ik heb er nog een paar.
Zij liet, iedere dag weer haar afgunst naar de andere zien als ik er was.
Schoppen, bijten en enorm lelijk kijken naar haar soortgenoten.
Ze was zeer beschermend naar mij toe, bij het abnormale af.
Als ik op stal kwam ging ze tekeer als een wilde, ik moest en zou eerst naar haar.
Ik probeerden hier geen gehoor aan te geven en ging dus altijd eerst de andere begroeten,
en dan pas haar,hopend dat ze zich erbij neer zou leggen.
Het probleem werd eigenlijk alleen maar groter, ze verzetten zich enorm naar mij toe,
Ik moest en zou naar haar luisteren, zij had wat te vertellen.
Ten einde raad heb ik de hulp van Danielle gevraagt, en gelukkig ook gekregen.
Zij heeft een reading gedaan en mijn merrie had heel veel te vertellen.
Ze was als veulen veel alleen gelaten, en was ook nooit in de opfok geweest,
dus de paardentaal heeft zij nooit echt geleerd.
Door zo te reageren wist zij zeker dat ze goed zat.
Daarom is zij ook zo aan mij gaan hangen, ik begreep haar.
Ik heb haar vanaf haar 2de jaar, ze is nu 5.
Mijn merrie is zich er [gelukkig] wel van bewust dat dit voor mij erg vervelend is,
maar ze kan er niets aan doen zegt ze.
Wel gaat ze het proberen, dit heeft ze ook een poosje gedaan.
Helaas verviel ze na een paar maanden weer in haar oude rol, heel jammer.
Ik zag het niet meer zitten met haar en heb haar naar een heel liefe vrouw gebracht die
haar voor mij zou verkopen. Dat was voor mij niet te doen.
Als er iemand kwam voor haar en die wilden haar rijden, ging ze uit haar dak van woede,
omdat ze mij zag en niemand anders accepteerden.
Lara is met haar aan de gang gegaan, en ze deed haar best.
Ze is er 3 maanden geweest, maar volgens Lara had het paard er helemaal geen plezier in,
wel was ze braaf. Lara vroeg of ik een keer aanwezig wilden zijn als zij met haar bezig was.
Zo gezegt zo gedaan. Mijn merrie zag mij en liep alleen maar renned en bokkend door de ring,
ze bleef me maar aankijken. Het was dus geen succes.
Vanaf die dag [ik zal het nooit vergeten] wilde mijn merrie contact met mij.
Ik heb me ervoor afgesloten, maar kreeg er zelf last van.
Veel hoofdpijn, maagpijn en s'nachts alleen maar dromen over het paard.
Weer heb ik de hulp van Danielle gevraagt.
En weer heeft zij een reading gedaan..
Mijn merrie was lusteloos en erg dramatich aan het doen.
Het hoefde voor haar allemaal niet meer en ze begreep niet waarom.
Ze heeft belooft haar best te doen en zich te gedragen, ze miste mij enorm en ze misten
zelfs de andere paarden van mij.
Het kan even duren maar het zal best goed komen, zei ze.
Ik heb haar weer opgehaalt en weer op stal genomen.
Ze was zo blij dat ze er weer was en begroeten iedereen met blij gehinnik.
De andere zijn vergevinggezind en waren ook blij haar weer te zien.
Wonder boven wonder is het nu een gezellige groep.
Geen geschop meer in de stal, geen gedreig meer in de wei en met rijden doet zij zo vrolijk
en gewillig, dat ik denk gewoon een ander paard te hebben.
Wel is zij natuurlijk nog gewoon Varsha, ijdel, graag veel aandacht, als het kan eerst,
maar later ook goed. Het is en blijf een paard met karakter, maar dat mag ook.
Af en toe zie je dat ze het erg moeilijk heeft met mij te delen, maar ze doet inderdaad haar best.
Ik ben heel erg trots op haar. Door de hulp van Danielle is Varsha nog bij mij, anders had
het zeker verkeerd afgelopen voor het paard.
Ik ben Danielle heel erg dankbaar voor haar hulp en belangeloze inzet,
Ze heeft mijn paard gered van een vervelend leven, het paard mocht vertellen wat er was!
Danielle heel erg bedankt, je bent voor ons een supermeid!
 
 
Liefs Laura en de maffe Vos.